milczacy_krytyk

"Pasażerowie" byli jednym ze scenariuszy, który kilka lat temu znalazł się na słynnej czarnej liście najciekawszych, ale jeszcze niezrealizowanych projektów.  Do produkcji filmu na podstawie tego skryptu przymierzanych było wielu znanych twórców, do głównych ról ogłaszanych było wiele sławnych aktorów.  W końcu stanęło na Mortenie Tyldum (twórca "Gry tajemnic"), a do obsady wybrano Jennifer Lawrence oraz Chrisa Pratta, czyli jedne z najgorętszych nazwisk w dzisiejszym Hollywood.  Ona błyszczy po sukcesach w "Igrzyskach śmierci", on jest twarzą nowego "Jurassic Park" oraz "Strażników Galaktyki".  Mając tych dwoje na pokładzie "Pasażerowie" byli skazani na sukces.  Problem jednak w tym, że film ten był obliczony na wielomilionowy sukces, a więc mimo ciekawego punktu wyjściowego musiał wpisać się w bezpieczne schematy hollywoodzkiego widowiska w którym wszystko dobrze się kończy i nie ma za dużo miejsca na poważne rozmyślanie.  I...

Zupełnie nie rozumiem co też takiego zainteresowało Dereka Cianfrance'a, twórcy genialnego filmu "The Place Beyond the Pines", do realizacji tego obrazu. Być może na papierze ten projekt wydawał się intrygujący, jednakże to co z niego powstało, jest co najwyżej nijakie.  To ckliwy melodramat, pozbawiony większych emocji.  Nudny, nieciekawy i nie pozostawiający po sobie zbyt wiele.  To opowieść rozgrywająca się w latach dwudziestych ubiegłego wieku.  Pewne małżeństwo, latarnik i jego bardzo młoda żona, starają się o dziecko, jednakże kolejne próby kończą się nieszczęśliwie.  Przypadek jednak chce, że pewnego dnia do brzegu dobija łódź w której znajdują martwego mężczyznę oraz niemowlę.  Za namową żony decydują się zatrzymać dziecko i wychować je jako swoje własne.  Jednak kilka lat później na ich drodze pojawia się biologiczna matka dziewczynki i wtedy sytuacja się komplikuje.  Tyle.  Dokładnie tyle ile ukazywał zwiastun.  I choć ta histo...

Conor nie ma łatwego dzieciństwa.  Jest zamkniętym w sobie, szczupłym chłopakiem, któremu wiecznie dokuczają w szkole.  Nie ma przyjaciół, nie ma znajomych z którymi mógłby wspólnie spędzać wolny czas.  Jest marzycielem, który każdą wolną chwilę spędza na rysowaniu.  Miłość do sztuki zaszczepiła w nim matka, niespełniona artystka, która swoją pasję zarzuciła po urodzeniu syna.  Problemy w szkole, brak przyjaciół oraz ojca (który opuścił ich gdy chłopak był jeszcze mały) są jednak niczym w porównaniu z tym, z czym Conor będzie się musiał niedługo zmierzyć.  Jego mama jest śmiertelnie chora, kolejne eksperymentalne terapie zawodzą, i wszystko wskazuje na to, że niedługo nastąpi nieuniknione.  Pewnego wieczoru, dokładnie siedem minut po północy, do Conora przychodzi drzewny potwór.  Oznajmia mu, że będzie do niego przychodzić w kolejne noce, by opowiedzieć mu trzy różne historie.  Wtedy on, będzie musiał w odpowiedzi na nie, opowiedzieć swój kos...

Zaskakujące jak bardzo najnowszy film Clinta Eastwooda trzyma w napięciu, chociaż od samego początku wiadomo, że historia będzie miała swoje szczęśliwe zakończenie.  Zaskakujące jak wiele jest napięcia w scenach rozgrywających się w trakcie kluczowych 208 sekund, od momentu zderzenia ze stadem ptaków, aż do szczęśliwego lądowania samolotu na rzece Hudson.  Ale co najbardziej zaskakujące, to jak bardzo ten film skupia się na samej sytuacji jaka miała miejsce w przestworzach.  Przed seansem wydawało się, że ten wypadek twórcy pokażą raz, a pozostała część seansu składać się będzie z przeplatanych naprzemiennie scen kontaktu z rodziną, trwającego dochodzenia, zderzenia z mediami, i wielokrotnych wycieczek w przeszłość bohatera.  I choć te wszystkie elementy tej historii występują w tym filmie, to jednak poskładane zostały w zupełnie innych, całkiem zaskakujących proporcjach.  Najważniejsza bowiem pozostaje tu sama sytuacja (z której załoga jak i pasażerowie wyszli ...

Świetnie zobaczyć tę historię na wielkim ekranie.  Wydarzenie, które w "Nowej nadziei" było tylko wspomniane, tutaj zostaje rozbudowane do pełnego, ponad dwugodzinnego metrażu.  „Łotr 1” to opowieść o której powstaniu marzył chyba każdy fan „Gwiezdnych wojen”.  To prequel do oryginalnej trylogii, będący pierwszym z zapowiadanych spin-offów i ukłonem w stronę fanów, zdecydowanie bardziej skierowanym do nich, niż do przeciętnego widza.  Dotychczasowe epizody z poprzednich dwóch trylogii (a także "Przebudzenie mocy" rozpoczynające nową trylogię) były baśniami, space operami, skupionymi na losach rodu Skywalkerów, skupionymi na głównych, najważniejszych graczach konfliktu między Imperium a Rebelią.  "Łotr 1" daje możliwość spojrzenia na gigantyczne uniwersum „Star Wars” z innej perspektywy, od strony zwykłych ludzi, pionków.  Pokazuje uniwersum dużo bardziej zróżnicowane, podzielone, skomplikowane niż wynikało to z poprzednich filmów.  Jest filmem zdecydow...

Najnowszy film Chan-wook Parka to z pozoru bardzo spokojna opowieść, która jednak z czasem okazuje się być zaskakującą mieszanką emocji, gatunków i przeżyć.  To film wielokrotnie zmieniający kierunek rozwoju akcji, bawiący się z przyzwyczajeniami widza, bardzo sprawnie usypiający jego czujność.  Rozpoczyna się niczym jak smutny, niespieszny dramat, który powoli przeistacza się w romans.  Po pewnym czasie staje się natomiast erotycznym thrillerem, przepełnionym napięciem i nieustającymi niespodziankami, by pod koniec przybrać dość perwersyjną, krwawą i brutalną formę.  Wiele jak na jeden seans. Pierwszy akt, pierwsza część tego filmu, rozpoczyna się bardzo spokojnie i właściwie ma się wrażenie, że niczym szczególnym ten seans nie jest w stanie zaskoczyć.  Poznajemy miejsce i czasy w których rozgrywa się ta historia (lata 30 XX wieku, Korea pod japońską okupacją), oraz główną bohaterkę, młodą dziewczynę, która trafia do okazałego domostwa by tam pracować jako sł...

"Westworld" było bez wątpienia jedną z najważniejszych serialowych premier tego roku. Wysokobudżetowa produkcja HBO, inspirowana filmem Michaela Crichtona z lat 70., przeniesiona na mały ekran przez Jonathana Nolana i Lisę Joy, zapowiadała się wyśmienicie.  To opowieść o niezwykłym parku rozrywki, w którym goście trafiają do świata Dzikiego Zachodu.  Świata, w którym mogą przeżyć niezapominane przygody, robić wszystko czego nie mogli w swoim zwyczajnym życiu.  Westworld jest bowiem parkiem rozrywki kreującym rzeczywistość doskonałą, w której każdy gość pisze swoją własną historię.  To świat w którym nie sposób odróżnić tego co sztuczne, zaprogramowane, od tego co prawdziwe.  To miejsce w którym o komfort odwiedzających dbają łudząco podobne do ludzi androidy.  Są wykorzystywane instrumentalnie do zaspakajania najróżniejszych, najbardziej skrywanych, perwersyjnych potrzeb gości.  A co za tym idzie są traktowane jak zabawki, przedmioty, które można bezka...

"Sprzymierzeni" są melodramatem, a nie thrillerem szpiegowskim jak to starały się przedstawiać zwiastuny.  To film całkiem spokojny, niespieszny, nastawiony na przedstawienie historii związku, uczucia między bohaterami, a nie ekscytowanie się wojenną, szpiegowską otoczką.  Może być to rozczarowujące, ale na szczęście w oderwaniu od materiałów promocyjnych, sam film się broni.  To opowieść rozgrywająca się w czasach II wojny światowej.  Rozpoczyna się w Casablance gdzie poznajemy dwoje agentów: Franka i Marianne, którzy na potrzeby misji wcielają się w małżeństwo.  Choć są profesjonalistami, bardzo szybko w grę wchodzi uczucie - zakochują się w sobie.  Tylko czy można zakochać się w osobie, która perfekcyjnie potrafi stać się kimś zupełnie innym?  Czy można zawierzyć komuś, kto kłamie jak z nut, kogo prawdziwa tożsamość dla dobra misji pozostaje ukryta?  Skąd wiadomo, że prezentowane uczucia są prawdziwe, a nie są tylko częścią gry?  Im dalej ...

Mel Gibson sięga po prawdziwą historię Desmonda Dossa, który w czasie II wojny światowej, został powołany do wojska, ale na polu walki nie oddał ani jednego strzału, co więcej nie nosił przy sobie żadnej broni.  Samo posiadanie broni, nie wspominając już o zabijaniu, stało w sprzeczności z jego poglądami, kłóciło się z jego wiarą.  Doss pomimo swoich pacyfistycznych poglądów był przekonany, że musi wziąć udział w wojnie, skoro wszyscy inni młodzi na nią jechali.  Nie chciał być jedynym, który nie przysłużył się dla swojego kraju.  Był sanitariuszem i chciał ratować życia, zamiast je odbierać.  I choć z początku uznawany był za wariata, wręcz tchórza, stał się bohaterem narodowym, gdy podczas bitwy o Okinawę z pola walki wyprowadził o własnych siłach blisko 75 rannych żołnierzy, tym samym ratując im życie. Film Gibsona to takie trzy w jednym.  Pierwszy akt, który przedstawia dzieciństwo Dossa to wzruszające kino obyczajowe.  Historia chłopaka, który m...

Cudownie jest znowu wrócić do świata Magii i Czarodziejstwa, świata wykreowanego kilkanaście lat temu przez J.K.Rowling.  Po ostatniej części Harry'ego Pottera nie spodziewałem się, że jeszcze kiedyś będę mieć okazję by znów zobaczyć unoszące się w chmurach logo Warner Bros., w tle usłyszeć znany motyw przewodni Johna Williamsa i ponownie trafić do tego niezwykłego świata.  Nie minęło pięć lat i znów było to możliwe.  Szkoda tylko, że ten powrót jak na razie nie jest w pełni satysfakcjonujący.  Bo choć i owszem "Fantastyczne zwierzęta" miewają swoje momenty, choć sporo w nich ciekawych pomysłów i zadatków na ciekawą opowieść, to jednak jako film, a nie tylko sentymentalny powrót do świata z dzieciństwa, są obrazem dość przeciętnym, borykającym się z licznymi problemami. Po pierwsze film Davida Yatesa jest potwornie nierówny.  Raz pędzi przed siebie zapominając by wytłumaczyć o co tu tak naprawdę chodzi, raz zwalnia przesadnie, prezentując sceny w których nawet...

Amy Adams czyta książkę, a Tom Ford kręci drugi w swojej karierze, znakomity film.  Połączenie melodramatu, thrillera, kina zemsty.  Obraz fascynujący, trzymający w napięciu, niepokojący, dopieszczony w każdym szczególe i rewelacyjnie zagrany.  Film, który nieprawdopodobnie mocno wciąga w swój świat i pozostaje w myślach na długo po opuszczeniu sali kinowej.  Rzecz, która nie zdarza się często.  Seans, który cudownie przeżyć w kinie.  Seans, który przypomina na czym polega magia kina.  Bo film Toma Forda nie jest obrazem, który tylko się ogląda.  To doświadczenie, to produkcja, którą się przeżywa, która wywołuje przeróżne, często sprzeczne emocje.  Zachwyt, odraza, przerażenie, smutek, wzruszenie.  To film zachwycający każdym kadrem, dopieszczony w każdej scenie.  Poruszający dzięki fantastycznej ścieżce dźwiękowej skomponowanej przez Abla Korzeniowskiego.  Obraz genialnie zmontowany, przemyślany od początku do samego końca. ...

Denis Villeneuve, twórca tak udanych filmów jak "Sicario" czy "Wróg", sięga tym razem do kina science-fiction, tworząc niezwykłą, trzymającą w napięciu historię, mówiącą o istocie komunikacji i trudach pierwszego kontaktu z nieznanym.  Prezentuje historię spotkania z przybyszami z kosmosu, pozbawioną spektakularnych scen, obłędnych efektów specjalnych, czy akcji pędzącej na złamanie karku.  Tworzy film skromny, niewielki, niespieszny, ale niezwykle klimatyczny. Opowiada o Louise, doktor lingwistyki, która zostaje wybrana przez rząd do nawiązania kontaktu z przybyszami. Na świecie bowiem, pewnego dnia, w zupełnie przypadkowych miejscach, pojawia się dwanaście statków. Szybko okazuje się, że język jakim posługują się istoty nimi kierujące, nie ma nic wspólnego z tym co znamy z naszego świata. Bez zrozumienia mowy przybyszów nie będzie możliwe nawiązanie prawdziwego kontaktu, nie będzie możliwe odpowiedzenie na podstawowe pytanie: po co przylecieli? W "Arrival...

Egzamin | dramat | Belgia, Francja, Rumunia | 2016 reż. Cristian Mungiu (8/10) Dramat obyczajowy najwyższej próby. Twórca poruszającego „4 miesiące, 3 tygodnie i 2 dni” portretuje w swojej najnowszej produkcji współczesną Rumunię, dwa różne pokolenia i miłość rodzicielską. „Egzamin” to historia pewnej rodziny. Ojciec jest lekarzem, matka bibliotekarką, a córka lada dzień będzie zdawać egzamin maturalny. Jest zdolna, uczy się świetnie, ma szansę otrzymać stypendium na studia w Anglii. Jeśli tylko zda dobrze wszystkie egzaminy, będzie mogła studiować za granicą. To wielka szansa na nowe, lepsze życie, na które nie może liczyć w Rumunii. Niestety w przeddzień egzaminów zostaje napadnięta i cudem unika gwałtu. To traumatyczne wydarzenie może zaprzepaścić szansę na jej wyjazd za granicę. Ojciec, któremu ogromnie zależy, aby jego córka wyjechała z kraju, jest w stanie postąpić wbrew wszystkim swoim zasadom, by dziewczyna nie utraciła tej możliwości. Choć „Egzamin” jest kameralnym dr...

Marvel konsekwentnie kontynuuje rozszerzanie swego Uniwersum, wprowadzając do niego kolejnych bohaterów.  Jedni zostają przedstawieni jako postaci drugoplanowe (chociażby Black Panter w niedawnym "Civil War"), inni od razu otrzymują swoje własne filmy solowe.  Tak jest właśnie w przypadku Doktora Strange, któremu Marvel powierzył swoją najnowszą produkcję, w całości poświęcając ją na jego przedstawienie. I tu ciekawostka, bo "Doktor Strange", w przeciwieństwie do innych filmów studia nie jest wpisany bezpośrednio w serial jaki tworzą poprzednie filmy.  Przy ostatnich komiksowych produkcjach można było mieć wrażenie, że stanowią one tylko kolejny odcinek serialu, pewną część rozpiętą pomiędzy tym co było, a tym co zaraz będzie, przez co ich oglądanie bez znajomości wszystkich poprzednich odsłon mijało się z celem.  "Doktor Strange" jest natomiast całkiem osobną opowieścią, która choć jest osadzona w świecie superbohaterów, nie odwołuje się do niego (przynaj...

Ja, Daniel Blake | dramat | Francja, Wielka Brytania | 2016 reż. Ken Loach (7/10) „Ja, Daniel Blake” to film, który najlepiej określa stwierdzenie: to nie jest kraj dla starych ludzi. To bardzo ludzki, bliski dramat prezentujący nierówną walkę starszego już bohatera z systemem, bezdusznymi procedurami oraz ludźmi, którzy postępują według procedur, nie zważając na logikę. Bohaterem opowieści jest Daniel – wdowiec, złota rączka, cieśla, który po przebytym zawale zrezygnował na pewien czas z pracy ze względu na stan zdrowia, a teraz próbuje wywalczyć zasiłek, tocząc nierówną walkę z urzędnikami. W cyfrowym świecie, w którym trzeba mieć smartphone’a, umieć obsługiwać komputer i być zawsze on-line. W świecie, w którym papier i ołówek właściwie nie istnieją. Smutny to obraz. Pokazuje skazaną na niepowodzenie walkę z rzeczywistością, ze współczesnością. Walkę, którą przyjdzie stoczyć wielu z nas, gdy osiągniemy pewien wiek, gdy przestaniemy nadążać za techniką i coraz szybciej pęd...

"Hedi" przedstawia bardzo prostą historię, która staje się całkiem interesująca przez to, że dla nas Europejczyków jest bardzo obca.  A streścić można ją w kilku zdaniach.  Hedi mieszka w Tunezji, dobija do trzydziestki i za kilka dni weźmie ślub.  Pracuje jako przedstawiciel handlowy Peugeota, ma za zadanie nakłonić jak najwięcej firm do kupna nowych samochodów, a zadanie to nie jest łatwe, bo trwa właśnie kryzys i nikogo nie stać na kupno nowego auta.  Hedi nie przepada za swoją pracą, ale kto ma szczęście robić to co lubi?  Nie pali się również na myśl o swoim ślubie, i choć przygotowania do tego aranżowanego małżeństwa idą pełną parą (a wszystkim zawiaduje jego matka), Hedi bez uprzedzenia wyjeżdża do pewnego ośrodka wypoczynkowego. I choć w międzyczasie próbuje znaleźć nowych klientów, a rodzinie mówi, że ciężko pracuje, tak naprawdę w większości odpoczywa na plaży.  Tam też poznaje młodą kobietę, która zajmuje się organizowaniem czasu wolnego turystom...

"Blair Witch Project" było swego rodzaju objawieniem.  Filmem zrealizowanym za grosze, który zarobił miliony w kasach kin na całym świecie i zapoczątkował trwającą do dziś modę na produkcje found footage.  Horrorem reklamowanym jako autentyczna historia, zapisana na taśmach odnalezionych gdzieś w gęstych lasach niedaleko miasta Burkittsville w stanie Maryland.  Prawdziwa opowieść o grupie nastolatków, którzy wybrali się na wyprawę z której nigdy już nie wrócili.  I choć tamten film nie był aż tak straszny jak się o nim teraz mówi, nie można mu odmówić oryginalności oraz tego, że jak mało który (szczególnie w tamtych czasach) był perfekcyjnie wypromowany.  Dziś, tyle lat po premierze tamtego obrazu, gdy found footage zostało wyeksploatowane już właściwie na wszystkie możliwe sposoby, powrót do "Blair Witch" zdawał się być pomysłem niemożliwym do zrealizowania.  Co prawda osoba reżysera, który niedawno perfekcyjnie odświeżył gatunek jakim jest slasher (udane ...

Kryształowa dziewczyna | dramat | Polska | 2016 reż. scen. Artur Urbański (3/10) „Kryształowa dziewczyna” jest filmem, w którym występują studenci Łódzkiej Szkoły Filmowej. O ile od strony technicznej zrealizowany jest bardzo przyzwoicie, o ile od strony aktorskiej zagrany jest całkiem przekonująco, o tyle totalnie skopany został pod względem scenariusza, prezentowanej tu historii. Ta jest przekombinowana, nudna, strasznie nierówno rozpisana, a co najgorsze, karze bohaterom zachowywać się nielogicznie, wręcz idiotycznie. Choć chciałoby się darzyć ich sympatią, jest to bardzo trudne i średnio chce się śledzić rozwój ich losów. Nic dziwnego, że podczas jednego z seansów tej produkcji sporo widzów opuściło salę przed końcem projekcji. Pierwszy podstawowy problem tego filmu polega na tym, że ma bardzo nierówno rozpisane poszczególne wątki. Skoro całość składa się z kilku przeplatających się opowieści, to powinny zostać one odpowiednio wyważone, w logiczny sposób podzielone między...

Wołyń | wojenny | Polska | 2016 reż. scen. Wojciech Smarzowski (8/10) „Wołyń” rozpoczyna się od cytatu mówiącego, że Kresowian zamordowano dwukrotnie – raz przy użyciu siekiery, drugi raz przez przemilczenie. Przy czym ta druga śmierć była jeszcze gorsza, bo wytarła ludzi z pamięci. Film Wojciecha Smarzowskiego, pierwsza produkcja traktująca o mordach dokonanych na Wołyniu, ma w założeniu przywrócić pamięć o tej przemilczanej zbrodni, rozpocząć dialog na temat tego okrutnego okresu w historii. Sam reżyser na konferencji prasowej podkreślał, że ma nadzieję na to, że jego film zbuduje most pomiędzy Polakami i Ukraińcami, że nie stworzy kolejnego muru pomiędzy narodami. Z pewnością jest ważnym i potrzebnym głosem. Jest ogromną szansą, która nie została zmarnowana. To, jaki będzie ten film, właściwie było wiadome już przed jego premierą. Gwarancję najwyższej jakości dawała osoba reżysera Wojtka Smarzowskiego, który po prostu nie tworzy złych filmów. Całe szczęście udało się twórc...

Ostatnia rodzina | dramat | Polska | 2016 reż. Jan P. Matuszyński | scen. Robert Bolesto (8/10) Trudno pisać o filmach, które zrobiły na nas duże wrażenie. Trudno w kilku akapitach zawrzeć wszystkie uczucia, które towarzyszyły nam podczas seansu, dotknąć istoty tego, dlaczego dana produkcja wywołała taką a nie inną reakcję. Oddać wszystkie emocje, opisać myśli, które przewijały się przez głowę, wyjaśnić, co było tak niesamowitego akurat w tym jednym, konkretnym filmie, co tak bardzo zachwyciło. Czasem wręcz nie sposób tego wytłumaczyć, trzeba to po prostu przeżyć, poczuć na własnej skórze. Tak jest właśnie z „Ostatnią rodziną”, obrazem niezwykłym. Genialnie zagranym, wciągającym, świetnie napisanym, mądrym, uniwersalnym, śmiesznym i chwilami całkiem wzruszającym. Akcja filmu rozciągnięta zostaje na przestrzeni trzydziestu lat, od końcówki lat 70. ubiegłego wieku aż po rok 2005. Powoli poznajemy członków rodziny Beksińskich, powoli wchodzimy w ich dość specyficzny świat. Co ci...

Zaćma | dramat | Polska | 2016 reż. scen. Ryszard Bugajski (7,5/10) Lata 60. ubiegłego wieku. Z Warszawy do zakładu dla ociemniałych w Górkach przyjeżdża pewna starsza kobieta. Jest poważna, uprzejma, dystyngowana, bardzo zadbana. Przedstawia się jako Julia Prejs i chce spotkać się z księdzem prymasem, który akurat przebywa w ośrodku. Ponieważ prymas jest bardzo zajęty, musi na niego trochę poczekać. Siostra prowadząca Bernadeta zaprasza Julię do kaplicy, by tam cierpliwie poczekała na wizytę. Tak się składa, że w kaplicy akurat modli się pewien niewidomy ksiądz. Podczas ich rozmowy wychodzi na jaw, że Julia nie jest osobą, za którą się podaje. Tak naprawdę ma na nazwisko Brystigerowa. To pułkownik Urzędu Bezpieczeństwa, stalinowska zbrodniarka. Żydówka, ateistka, która w przeszłości walczyła z kościołem w celu zlaicyzowania państwa. Nazywano ją Krwawą Luną, gdyż słynęła z ogromnego okrucieństwa zadawanego ludziom, których przesłuchiwała. Zagadką pozostaje, po co ktoś taki chce...

Las, 4 rano | dramat | Polska | 2016 reż. Jan Jakub Kolski | scen. Jan Jakub Kolski, Krzysztof Majchrzak (6/10) „Las, 4 rano” to drugi film tegorocznego festiwalu w Gdyni (po „Szczęściu świata”), w którym wprowadzenie jest całkiem zbędne. Te kilka pierwszych scen, które zostają zaprezentowane na samym początku, można by całkiem wyciąć, ponieważ późniejsze zdarzenia, właściwie cały późniejszy film, jest z zupełnie innej bajki. W „Szczęściu świata” był to wątek pewnego dziennikarza przyjeżdżającego na Śląsk, o którym twórcy błyskawicznie zapominali, tutaj tym zupełnie niepotrzebnym wstępem jest spojrzenie na dość wiekowego, ekscentrycznego szefa pewnej firmy. To facet z tatuażem na głowie, jeżdżący na motorze, traktujący swoich pracowników jak własność. Tak przedstawia go pierwszych kilka minut tego obrazu, tyle tylko, że chwilę później trafiamy do lasu i zupełnie innej opowieści. Film ten zbudowany jest na epizodach, cichych scenkach rodzajowych, w czasie których dzieje się ni...