Wielka Szóstka / Big Hero 6

-
Co roku na ekranach naszych kin gości przynajmniej kilka filmów animowanych.  Od europejskich produkcji dla najmłodszych, które nie grzeszą najlepszą grafiką, po cudeńka tworzone przez największe studia filmowe, z Pixarem na czele.  Od kilku dobrych lat, szczególnie w sezonie letnim swoje (coraz dłuższe) kilka minut mają również ekranizacje komiksów.  Kiedyś margines produkcji filmowych, kierowany wyłącznie do wąskiego grona odbiorców, teraz posiadający coraz bardziej znaczący udział w corocznych blockbusterach, zgarniających najwięcej zielonych w kasach kin.  "Wielka Szóstka" na tym tle jest ciekawym przypadkiem.  To takie dwa w jednym, animacja Disneya będąca ekranizacją komiksu Marvela.  Film skierowany do młodszej publiczności, radosny, kolorowy, zabawny, ale posiadający klimat filmów o superbohaterach (choć i mocno wyczuwalna jest tu również atmosfera "Pacific Rim").  Nawet typowe dla ekranizacji powieści graficznych cameo twórcy komiksowych postaci czyli Stana Lee, ma tu miejsce.

"Wielka Szóstka" to bardzo przyjemna, pomysłowa, zabawna i ładna animacja.  Momentami zaskakująco dokładna w prezentacji filmowego otoczenia, zachwycająca formą, do złudzenia przypominająca rzeczywistość, choć akcja tej opowieści rozgrywa się w fikcyjnym mieście przyszłości San Fransokyo, łączącym w sobie amerykańskie i japońskie stereotypy w bardzo barwnym kolażu.  I choć nie jest to żadne arcydzieło animacji, ani nawet najlepszy film roku (tym bez dwóch zdań jest fantastyczne "Lego: Przygoda"), nie zmienia to sytuacji, że to bardzo ładny, zgrabny film, udowadniający, że czasy dominacji Pixara mijają i konkurencyjne studia, w tym jeszcze niedawno zdawać by się mogło zjadający własny ogon Disney, mają coraz więcej do powiedzenia.  Tym razem jest to opowieść o potędze wyobraźni i umysłu, pochwale nauki i ciężkiej pracy.  Historia o stracie i radzeniu sobie z brakiem bliskiej osoby u boku.  O żalu, który z uczucia bezsilności popchnąć może w kierunku zemsty.  O potrzebie posiadania przyjaciół, ludzi, którzy poratują nas w trudnych chwilach, dobrym słowem, uściskiem, pomocą.

I jak to zwykle we współczesnych animacjach bywa, seans całkiem kradnie drugoplanowy bohater, robot Baymax.  Urokliwy, pocieszny, zabawny, biały balon, robot medyczny, którego podstawowym zadaniem jest dbanie o dobre samopoczucie swojego właściciela.  Personalny asystent, który włącza się gdy usłyszy, że komuś coś się stało i będzie działać aż do momentu, gdy nie wypowie się magicznego "Jestem zadowolony z opieki medycznej".  Nieporadna, powolna, ale urzekająca kluska z ogromnym sercem, służąca całym sobą dla dobra innych.  To jemu ta animacja zawdzięcza większość zabawnych scen (żółwik, ucieczka z wydawać by się mogło opuszczonego magazynu) oraz wzruszeń (powrót z hiperprzestrzeni).  Przesympatyczny bohater, który od pierwszego pojawienia się na ekranie zdobywa serca wszystkich widzów, aż chciałoby się jednego mieć na własność.  

7/10

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

A Ghost Story

-
„A Ghost Story” jest jednym z tych niezwykłych filmów, który dojrzewa wraz z seansem. Z początku zdaje się bowiem, że ten spokojny film będzie oparty w większości na atmosferze, że to klimat będzie prowadzić tę prostą historię. Z pozoru dzieje się tu niewiele, nie pada zbyt wiele słów, a większość scen jest milczącą, czasem przedłużającą się obserwacją. Jednak wraz z rozwijającym się seansem, okazuje się, że w tych klimatycznych obrazach kryje się zaskakująco wiele niewypowiedzianej ale obecnej treści. Sporo przemyśleń, które wypływają na powierzchnię i które zostają z widzem na długo po seansie. Bo „A Ghost Story” to taki niepozorny, skromny ale bardzo bogaty film pełen ciekawych przeciwieństw. Niby z formy skromna niezależna produkcja ale zagrana przez hollywoodzkie gwiazdy. Niby film wyciszony i niespieszny ale zaskakująco dynamiczny i wartko opowiedziany. Seans zjawisko, który potrafi oczarować. „A Ghost Story” to historia o duchach ale opowiedziana z zupełnie innej perspektywy. ...
Czytaj więcej

mother!

-
*** MOŻLIWE SPOILERY *** Najnowszy film Darrena Aronofsky'ego jest bezkompromisowym, odważnym, rozszalałym eksperymentem.  To obraz, który zmierza w zupełnie odmiennym kierunku niż może się z początku wydawać.  To film, który usypia czujność, znieczula zmysły, by w finalnym trzecim akcie, rozpętać prawdziwe piekło, puścić wszystkie hamulce. Wykrzykując przekonania reżysera, wbić je nam do głowy mocą młota pneumatycznego.  Ta intensywność, to mówienie Capslockami widoczne jest już w samym tytule, poprzez pojawiający się na ekranie wykrzyknij tuż za słowem "mother".  Z pozoru delikatne słowo, pisane do tego z małej litery, zostaje wzmocnione, uzbrojone tym wykrzyknikiem.  Tak dzieje się również z przedstawianą tu historią, która z niewinnej, niepokojącej, przywołującej skojarzenia do "Dziecka Rosemary" i innych znanych opowieści grozy, zamienia się w absurdalne przedstawienie, które nie ma końca.  Początkowo można by sądzić, że ta produkcja będzie kolejną w...
Czytaj więcej

Hity Kity 2017

-
Obraz
Ubiegły rok upłynął mi pod znakiem spowolnienia i odpuszczenia. Był pierwszym od czterech lat, gdy w salach kinowych pojawiłem się mniej niż sto razy. I choć nadal wynik ponad 90 seansów znacznie przekracza średnią krajową, to w porównaniu do ubiegłych lat jest dość rozczarowujący. W dużej mierze wynika to z tego, że w zeszłym roku bardziej selekcjonowałem filmy przed ich obejrzeniem. Bardziej zastanawiałem się nad sensem kolejnych seansów. Zamiast chodzić na wszystko jak leci, odpuszczałem pewne produkcje, których nie byłem pewny, rezygnowałem z tych, które nie zbierały dobrych opinii, lub nie wydawały mi się interesujące, nawet jeśli były doceniane przez krytyków. I tak odpuściłem sobie: „Assasin’s Creed”, „Powidoki”, „Konwój”, „Gold”, „Personal Shopper”, „Amok”, „Dzieciak rządzi”, „Szatan kazał tańczyć”, „The Circle Krąg”, „Mumia”, „Auta 3”, „Król Artur: Legenda miecza”, „W starym dobrym stylu”, „Ostatni w Aleppo”, „Volta”, „Mroczna wieża”, „Bodyguard zawodowiec”, „Bracia Lumiere...
Czytaj więcej