milczacy_krytyk

Po przeciętnej serii pierwszej i znacznie ciekawszej, trzymającej w napięciu, zaskakującej serii drugiej, jesienią zeszłego roku na małe ekrany amerykańskiej telewizji powrócił "Homeland" z serią trzecią.  Najsłabszą ze wszystkich.  Naciąganą, potwornie nudną i nielogiczną.  Jej akcja rozpoczyna się dwa miesiące po wydarzeniach z poprzedniego finału, po zamachu dokonanym na siedzibę CIA i ucieczce Brody'ego.  Jednak zamiast bezpośrednio kontynuować wcześniej zapoczątkowane wątki, sezon ten rozmywa się na pobocznych pomysłach, które sprawiają wrażenie niepotrzebnych zapychaczy, pojawiających się właściwie nie wiadomo po co.  Romans żony Saula czy miłosne zauroczenia córki Brody'ego.  Wątki, niepotrzebnie zabierające pierwszy plan, zajmujące zdecydowanie za wiele ekranowego czasu.  A przez to rozwodnienie tej historii potwornie brakuje tu napięcia.  Jak na dramat za mało tu pogłębienia charakterów postaci i analizy ich zachowań w sytuacjach z jakimi...

Jennifer Kent postawiła przed sobą nie lada wyzwanie.  Chciała opowiedzieć typową historię grozy (matka, dziecko, paranormalna siła wprowadzająca zamęt w ich życiu) ale inaczej niż dotychczasowi twórcy.  Starała się więc jak mogła by zróżnicować swoją opowieść, by wyróżnić się na tle konkurencji, by złamać wykorzystywany po wielokroć schemat.  Stąd na przykład odwrócenie sytuacji znanej z przeróżnych poprzednich produkcji, w której to dziecko jest źródłem całego zła.  W "Babadook" to synek głównej bohaterki staje się obrońcą matki, podczas gdy ona zaczyna wierzyć w potwora i popadać w coraz to większy obłęd. Niestety jednak Kent nie udało się uchronić od wtórności.  Prócz pewnych podstawowych zmian, cała reszta tej historii to jeden wielki schemat.  Nawiązań jest tu od groma i eksploatowanych po wielokroć pomysłów również.  Poplątane jest tu właściwie wszystko co tylko możliwe i co przewija się w innych opowieściach grozy.  Czego tu nie ma?...

Pierwsza część "Jak wytresować smoka" sprzed czterech lat (jak ten czas szybko leci) była sporym zaskoczeniem na plus.  Piękna, zabawna, nie głupia i wypełniona przygodą animacja ze studia DreamWorks udowodniła, że nie tylko Pixar ma wyłączność na świetne bajki skierowane dla całej rodziny, bo i konkurencja ma coś do powiedzenia.  Opowieść o Czkawce, młodym Wikingu, który jako jedyny z całej wioski Berg wierzy, że grasujące w przestworzach smoki nie są wrogiem ludzi i można z nimi żyć w zgodzie, miała wszystko to co powinno się składać na nowoczesną bajkę.  Ciekawą, wciągającą historię, przesympatycznego, uroczego bohatera drugoplanowego (kto by pomyślał, że smok może być tak rozczulający), w idealnych proporcjach wymieszany humor, akcję i wzruszenie.  Zebrała mnóstwo pochlebnych opinii wśród krytyków jak i widzów, którzy w kasach kin zostawili miliony na całym świecie.  Oczywistym było więc, że tak dobrze przyjęty film będzie miał swoją kontynuację. DreamWork...

Historia ogromnego talentu, który odkryty został całkiem przypadkowo.  Stało się to gdy nastoletni John Maloof poszukując starych zdjęć Chicago, kupił na aukcji staroci pudło z negatywami należącymi kiedyś do osoby podpisanej jako Vivien Maier.  Choć przejrzane negatywy nie zawierały tego czego szukał, były na tyle dobre, że zaciekawiły młodego chłopaka.  Kupił więc kolejne rzeczy należące do tajemniczej Vivien, w tym kolejne zdjęcia i filmy.  Film ten jest więc w pewnym sensie reklamą jego znaleziska, a jednocześnie zapisem poszukiwań odpowiedzi na pytanie kim była kobieta, która zostawiła po sobie tysiące negatywów, setki nakręconych filmów, tysiące nieopublikowanych zdjęć?  Kim była i dlaczego przed nikim nie chwaliła się swoją pracą artystyczną? Ekscentryczna. Dziwna. Skryta. Chamska. Miła. Mająca problemy psychiczne. Stuknięta. Ze wspomnień ludzi, którzy mieli z nią bezpośredni kontakt za jej życia wyjawiają się przeciwstawne obrazy Vivien, zaprzeczające ...

Niezwykle pozytywne zaskoczenie.  Jeden z najbardziej bezkompromisowych, bezpośrednich i odważnych filmów, jakie w ostatnich latach odwiedziły nasze kina.  Historia oparta na skandalizującej książce Charlotte Roche, która wywoływać może sporo kontrowersji, choć moim zdaniem nie jest aż tak bardzo szokująca jak o niej pisano.  Najbardziej niezwykłe w tym filmie jest bowiem to, że choć momentami jest naprawdę obrzydliwy, niesamowicie fizjologiczny, to został podany w tak ładnej, przystępnej, przyjemnej formie, że nawet oglądanie przeróżnych cielesnych wydzielin, jakimi fascynuje się główna bohaterka, nie jest nieprzyjemne, czy odpychające.  Wręcz przeciwnie, sceny z nimi związane są tymi najzabawniejszymi. "Wilgotne miejsca" to interesująca historia nastoletniej Helen (rewelacyjnie zagranej przez Carlę Juri), dziewczyny, która nie za bardzo dba o higienę swego ciała, na przekór matce, która na punkcie czystości miała absolutnego bzika.  Helen nie brzydzi się nic...

Od czwartku mam już swojego kandydata do tytułu najlepszego blockbustera roku.  Kandydata, który wyróżnia się na tle konkurencyjnych produkcji już chociażby tym, że nie jest kolejną ekranizacją komiksu, kolejnym sequelem, prequelem, rebootem, spin-offem, czy innym tworem będącym jedynie częścią większej całości.  To film będący całkowicie oddzielnym projektem.  Pewnego rodzaju powiewem świeżości w zdominowanej przez cykle filmowej rzeczywistości.  I choć wyjściowy pomysł na ten obraz nie jest zbytnio oryginalny, nawiązań do innych produkcji jest tu bez liku (żeby tylko wspomnieć o "Żołnierzach kosmosu”, "Aliens", "Dniu świstaka"), jest on tak dobrze zrealizowany, że ogląda się go jednym tchem.  A chodzi w nim o to, co dokładnie zapowiadały zwiastuny.  Ziemia została zaatakowana przez obcą rasę.  Biorący udział w walkach na plaży oficer Cage ginie w pierwszych minutach starcia z obcymi... by sekundę później obudzić się rankiem tego samego dnia.  Ja...

Piąty sezon "Siostry Jackie" rozpoczyna się kilka miesięcy po wydarzeniach z poprzedniej serii.  Jackie jest czysta, nie nadużywa już leków.  Zaczyna życie na nowo, bez kłamstw, i prochów, które jeszcze tak niedawno były nieodłączną częścią jej codzienności.  Stara się wrócić na prostą, poukładać wszystko to co posypało się przez jej nałóg.  Pewnych spraw naprawić się jednak niestety nie da.  Jak na przykład jej małżeństwa, które się rozpadło i za niedługo zakończy rozwodem o który bardzo zabiega Kevin, czy relacji z córkami, szczególnie ze starszą Grace, która ani trochę nie ufa już matce.  Jackie mimo piętrzących się trudności, z którymi teraz musi radzić sobie na trzeźwo, będzie starała się jednak wytrwać w postanowieniu, i juz nigdy nie sięgnąć po żadną tabletkę.  I przez większą część tego sezonu jej się to udaje... Od czasu poprzedniego sezonu zaszło trochę zmian w szpitalu w którym pracuje Jackie, jak i u jej współpracowników.  Po pierwsz...

Film jakiego jeszcze nigdy nie było.  Niezwykłe przedsięwzięcie i tytaniczna praca jaką wykonali twórcy tej produkcji by z często bardzo krótkich, archiwalnych materiałów kręconych w Warszawie w roku 44', złożyć film, który obroni się w kinach.  Z około sześciu godzin zebranych materiałów wybrano najlepsze, odświeżono, ukolorowiono i poprawiono cyfrowo, a następnie ułożono według pewnego schematu, według pewnej logicznej kolejności, tak by stworzyć obraz trwający prawie półtorej godziny.  Do tych ruchomych obrazów pozbawionych dźwięku dodano później najróżniejsze odgłosy miasta, oraz odczytane z ruchów warg rozmowy i wypowiedzi osób pojawiających się na nagraniach.  Efekt końcowy tej nieprawdopodobnej pracy jest oszałamiający, czego w ogromnej mierze zasługą są same zdjęcia, odświeżone obrazy, będące świadectwem tamtych dni, prawdziwym archiwum z tamtych chwil.  I choć "Powstanie Warszawskie" nie ustrzegło się pewnych błędów, pewnego rodzaju potknięć, jest filme...