Zwierzogród / Zootopia

-
Co kilka lat zdarza się, że konkurujące ze sobą studia filmowe wpadają w zbliżonym czasie na podobne pomysły na kolejne animacje.  Wtedy, w odstępie zaledwie kilku miesięcy, na ekranach pojawiają się zaskakująco podobne do siebie filmy.  Tak było już kilka razy w niedalekiej przeszłości, gdy do kin wchodził "Madagaskar" i "Dżungla", tak było również gdy na ekranach pojawiły się "Mrówka Z" i "Dawno temu w trawie".  Filmy, które z wyglądu, z konceptu sprawiały wrażenie niemal identycznych, opowiadające jednak trochę odmienne historie.  W tym roku zdarza się podobna sytuacja.  Na ekrany wchodzi właśnie "Zwierzogród" podczas gdy późnym latem będziemy mieli okazję obejrzeć "Sekretne życie zwierząt domowych".  Czyli filmy, w których główne role grają zwierzaki różnej maści, a akcja rozgrywa się w wielkiej metropolii.

"Zwierzogród" choć reklamowany jako przede wszystkim animacja o małym króliku i przebiegłym lisie, okazuje się być historią trochę bardziej rozbudowaną.  To kino akcji, kryminał, trochę kino gangsterskie, sensacja, a nawet odrobinę horror.  Mieszanka wybuchowa, która oferuje odpowiednią dawkę śmiechu, wzruszenia, akcji i zabawy.  Może nie aż tak prześmieszna jak inne konkurencyjne animacje, ale na tyle zgrabnie ułożona, że bawi do samego końca.  To opowieść o młodej pani królik, która od zawsze chciała zostać policjantem.  Pełna nadziei, marzeń nie poddawała się w swoich wysiłkach by osiągnąć ten cel. W wyniku splotu różnych okoliczności rozpoczyna dochodzenie w sprawie kilku zaginięć w mieście Zwierzogród, a jej pomocnikiem zostaje szczwany lis, drobny rzezimieszek, który z początku pomaga jej z przymusu, a później już z przekonania.  Mają tylko 48 godzin na odnalezienie zaginionych i dojście do prawdy o tym, kto stoi za porwaniami.

Humor w tej produkcji oparty jest przede wszystkim na interakcji głównych bohaterów, którzy są swoimi przeciwieństwami - ambitny królik i chytry lis, jak również na odniesieniach do naszego świata.  Krzywym zwierciadłem stają się tutaj konkretne gatunki zwierząt - czego najlepszym przykładem są leniwce pracujące w urzędzie - jedna z zabawniejszych scen w całym filmie.  „Zwierzogród”  jest opowieścią o marzeniach, o tym by nie wątpić w swoje pragnienia, nie pomniejszać ich w ramach samokontroli, tylko dążyć do nich za wszelką cenę.  A także jest to mała lekcja o ważności i cenności różnic, które zamiast dzielić, powodować nieufność i strach, powinny łączyć, bo choć każdy z nas jest inny, to właśnie ta inność czyni z nas kogoś wyjątkowego.  Przyjemna, radosna i mądra animacja, choć do efektu wow, czegoś w niej jednak zabrakło.

7/10

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

A Ghost Story

-
„A Ghost Story” jest jednym z tych niezwykłych filmów, który dojrzewa wraz z seansem. Z początku zdaje się bowiem, że ten spokojny film będzie oparty w większości na atmosferze, że to klimat będzie prowadzić tę prostą historię. Z pozoru dzieje się tu niewiele, nie pada zbyt wiele słów, a większość scen jest milczącą, czasem przedłużającą się obserwacją. Jednak wraz z rozwijającym się seansem, okazuje się, że w tych klimatycznych obrazach kryje się zaskakująco wiele niewypowiedzianej ale obecnej treści. Sporo przemyśleń, które wypływają na powierzchnię i które zostają z widzem na długo po seansie. Bo „A Ghost Story” to taki niepozorny, skromny ale bardzo bogaty film pełen ciekawych przeciwieństw. Niby z formy skromna niezależna produkcja ale zagrana przez hollywoodzkie gwiazdy. Niby film wyciszony i niespieszny ale zaskakująco dynamiczny i wartko opowiedziany. Seans zjawisko, który potrafi oczarować. „A Ghost Story” to historia o duchach ale opowiedziana z zupełnie innej perspektywy. ...
Czytaj więcej

mother!

-
*** MOŻLIWE SPOILERY *** Najnowszy film Darrena Aronofsky'ego jest bezkompromisowym, odważnym, rozszalałym eksperymentem.  To obraz, który zmierza w zupełnie odmiennym kierunku niż może się z początku wydawać.  To film, który usypia czujność, znieczula zmysły, by w finalnym trzecim akcie, rozpętać prawdziwe piekło, puścić wszystkie hamulce. Wykrzykując przekonania reżysera, wbić je nam do głowy mocą młota pneumatycznego.  Ta intensywność, to mówienie Capslockami widoczne jest już w samym tytule, poprzez pojawiający się na ekranie wykrzyknij tuż za słowem "mother".  Z pozoru delikatne słowo, pisane do tego z małej litery, zostaje wzmocnione, uzbrojone tym wykrzyknikiem.  Tak dzieje się również z przedstawianą tu historią, która z niewinnej, niepokojącej, przywołującej skojarzenia do "Dziecka Rosemary" i innych znanych opowieści grozy, zamienia się w absurdalne przedstawienie, które nie ma końca.  Początkowo można by sądzić, że ta produkcja będzie kolejną w...
Czytaj więcej

Hity Kity 2017

-
Obraz
Ubiegły rok upłynął mi pod znakiem spowolnienia i odpuszczenia. Był pierwszym od czterech lat, gdy w salach kinowych pojawiłem się mniej niż sto razy. I choć nadal wynik ponad 90 seansów znacznie przekracza średnią krajową, to w porównaniu do ubiegłych lat jest dość rozczarowujący. W dużej mierze wynika to z tego, że w zeszłym roku bardziej selekcjonowałem filmy przed ich obejrzeniem. Bardziej zastanawiałem się nad sensem kolejnych seansów. Zamiast chodzić na wszystko jak leci, odpuszczałem pewne produkcje, których nie byłem pewny, rezygnowałem z tych, które nie zbierały dobrych opinii, lub nie wydawały mi się interesujące, nawet jeśli były doceniane przez krytyków. I tak odpuściłem sobie: „Assasin’s Creed”, „Powidoki”, „Konwój”, „Gold”, „Personal Shopper”, „Amok”, „Dzieciak rządzi”, „Szatan kazał tańczyć”, „The Circle Krąg”, „Mumia”, „Auta 3”, „Król Artur: Legenda miecza”, „W starym dobrym stylu”, „Ostatni w Aleppo”, „Volta”, „Mroczna wieża”, „Bodyguard zawodowiec”, „Bracia Lumiere...
Czytaj więcej