Hity Kity 2018

-


KITY 2018
Czyli moim zdaniem najgorsze filmu tego roku. Te, które najbardziej mnie rozczarowały:
- NIE ZOSTAWIAJ MNIE - 1/10
- SZPIEG, KTÓRY MNIE RZUCIŁ - 3/10
- HIGH LIFE - 3/10
- DZIEWCZYNA W SIECI PAJĄKA - 3/10
- PEWNEGO RAZU W LISTOPADZIE - 4/10
- OKNA OKNA - 4/10
- PACIFIC RIM: REBELIA - 4/10
- PLAYER ONE - 4/10
- THE MEG - 4/10
- SUSPIRIA - 4/10


WYRÓŻNIENIA 
Czyli filmy, które nie znalazły się w TOP 10 ale są warte wspomnienia:
- ROMA - 8/10
- ZABAWA ZABAWA - 8/10
- SPIDER-MAN UNIWERSUM - 8/10
- WYSPA PSÓW - 8/10
- ONI - 8/10
- CLIMAX - 7,5/10
- GENTLEMAN Z REWOLWEREM - 7,5/10
- WINNI - 7,5/10
- TRZY BILLBOARDY ZA EBBING, MISSOURI - 7,5/10
- TULLY 7/10


TOP 10 
Czyli moim zdaniem najlepsze filmu tego roku. Te, które dostarczyły mi najwięcej emocji:
- PIERWSZY CZŁOWIEK - 8,5/10
- JESTEM NAJLEPSZA. JA, TONYA - 8/10
- AVENGERS WOJNA BEZ GRANIC - 8/10
- TAMTE DNI, TAMTE NOCE - 8/10
- CICHE MIEJSCE - 8/10
- WHITNEY - 8/10
- UŁASKAWIENIE - 8/10
- ŹLE SIĘ DZIEJE W EL ROYALE - 8/10
- WDOWY - 8/10
- FUGA - 7,5/10


JEDENASTKI 2018
Czyli wyróżnienia w najważniejszych dla mnie kategoriach filmowych:

NAJLEPSZY FILM- PIERWSZY CZŁOWIEK reż. Damien Chazelle

NAJLEPSZY REŻYSER- Alfonso Cuarón - ROMA

NAJLEPSZY AKTOR- Timothée Chalamet - TAMTE DNI, TAMTE NOCE
- Toni Servillo - ONI

NAJLEPSZA AKTORKA- Gabriela Muskała - FUGA
- Margot Robbie - JESTEM NAJLEPSZA. JA, TONYA

NAJLEPSZY AKTOR DRUGI PLAN- Michael Stuhlbarg - TAMTE DNI, TAMTE NOCE

NAJLEPSZA AKTORKA DRUGI PLAN- Allison Janney - JESTEM NAJLEPSZA. JA, TONYA
- Gabriela Muskała - 7 UCZUĆ

SCENARIUSZ ORYGINALNY- Steven Rogers - JESTEM NAJLEPSZA. JA, TONYA
- Gustav Möller, Emil Nygaard Albertsem - WINNI

SCENARIUSZ ADAPTOWANY- James Ivory - TAMTE DNI, TAMTE NOCE

MUZYKA- Justin Hurwitz - PIERWSZY CZŁOWIEK
- Alexandre Desplat - WYSPA PSÓW

ZDJĘCIA
- Benoit Debie - CLIMAX
- Alfonso Cuarón - ROMA

EFEKTY SPECJALNE- AVENGERS WOJNA BEZ GRANIC



Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

A Ghost Story

-
„A Ghost Story” jest jednym z tych niezwykłych filmów, który dojrzewa wraz z seansem. Z początku zdaje się bowiem, że ten spokojny film będzie oparty w większości na atmosferze, że to klimat będzie prowadzić tę prostą historię. Z pozoru dzieje się tu niewiele, nie pada zbyt wiele słów, a większość scen jest milczącą, czasem przedłużającą się obserwacją. Jednak wraz z rozwijającym się seansem, okazuje się, że w tych klimatycznych obrazach kryje się zaskakująco wiele niewypowiedzianej ale obecnej treści. Sporo przemyśleń, które wypływają na powierzchnię i które zostają z widzem na długo po seansie. Bo „A Ghost Story” to taki niepozorny, skromny ale bardzo bogaty film pełen ciekawych przeciwieństw. Niby z formy skromna niezależna produkcja ale zagrana przez hollywoodzkie gwiazdy. Niby film wyciszony i niespieszny ale zaskakująco dynamiczny i wartko opowiedziany. Seans zjawisko, który potrafi oczarować. „A Ghost Story” to historia o duchach ale opowiedziana z zupełnie innej perspektywy. ...
Czytaj więcej

mother!

-
*** MOŻLIWE SPOILERY *** Najnowszy film Darrena Aronofsky'ego jest bezkompromisowym, odważnym, rozszalałym eksperymentem.  To obraz, który zmierza w zupełnie odmiennym kierunku niż może się z początku wydawać.  To film, który usypia czujność, znieczula zmysły, by w finalnym trzecim akcie, rozpętać prawdziwe piekło, puścić wszystkie hamulce. Wykrzykując przekonania reżysera, wbić je nam do głowy mocą młota pneumatycznego.  Ta intensywność, to mówienie Capslockami widoczne jest już w samym tytule, poprzez pojawiający się na ekranie wykrzyknij tuż za słowem "mother".  Z pozoru delikatne słowo, pisane do tego z małej litery, zostaje wzmocnione, uzbrojone tym wykrzyknikiem.  Tak dzieje się również z przedstawianą tu historią, która z niewinnej, niepokojącej, przywołującej skojarzenia do "Dziecka Rosemary" i innych znanych opowieści grozy, zamienia się w absurdalne przedstawienie, które nie ma końca.  Początkowo można by sądzić, że ta produkcja będzie kolejną w...
Czytaj więcej

Hity Kity 2017

-
Obraz
Ubiegły rok upłynął mi pod znakiem spowolnienia i odpuszczenia. Był pierwszym od czterech lat, gdy w salach kinowych pojawiłem się mniej niż sto razy. I choć nadal wynik ponad 90 seansów znacznie przekracza średnią krajową, to w porównaniu do ubiegłych lat jest dość rozczarowujący. W dużej mierze wynika to z tego, że w zeszłym roku bardziej selekcjonowałem filmy przed ich obejrzeniem. Bardziej zastanawiałem się nad sensem kolejnych seansów. Zamiast chodzić na wszystko jak leci, odpuszczałem pewne produkcje, których nie byłem pewny, rezygnowałem z tych, które nie zbierały dobrych opinii, lub nie wydawały mi się interesujące, nawet jeśli były doceniane przez krytyków. I tak odpuściłem sobie: „Assasin’s Creed”, „Powidoki”, „Konwój”, „Gold”, „Personal Shopper”, „Amok”, „Dzieciak rządzi”, „Szatan kazał tańczyć”, „The Circle Krąg”, „Mumia”, „Auta 3”, „Król Artur: Legenda miecza”, „W starym dobrym stylu”, „Ostatni w Aleppo”, „Volta”, „Mroczna wieża”, „Bodyguard zawodowiec”, „Bracia Lumiere...
Czytaj więcej